Wakacje księdza Karola

2010-04-02 14:10:00

W piątą rocznicę śmierci największego z Polaków, nie sposób nie przypomnieć pierwszych wakacji księdza Karola Wojtyły na Pojezierzu Drawskim. Od tego wydarzenia minęło już ponad 50 lat.

Lato 1955

Przyszły Ojciec Święty nad brzegiem jeziora Drawsko w Czaplinku stanął po raz pierwszy 15 lipca 1955 roku. Nieliczni już świadkowie tego wydarzenia twierdzą, że ksiądz z Krakowa był urzeczony pięknem akwenu i rzeki Drawy, którą wraz z przyjaciółmi spłynął aż do Krzyża.
    Na Pojezierze Drawskie i Wałeckie ksiądz Karol wracał wielokrotnie. Po raz ostatni w lipcu 1978 roku, już jako kardynał, na trzy miesiące przed wyniesieniem do godności biskupa Rzymu.   
    Po latach samorządowcy z Czaplinka, Złocieńca i Drawska Pomorskiego wpadli na pomysł, by uczcić wakacje Papieża spędzane na Pojezierzu Drawskim. Szlak Drawy nazwano Jego imieniem – kardynała Karola Wojtyły.
    Nie jest też tajemnicą, że nasz wielki rodak, w drodze na letni odpoczynek, wielokrotnie bywał również w Szczecinku.

Msza w kajaku

Pamiątek z młodzieńczych lat papieża, z wakacji na Pojezierzu Drawskim, zachowało się niewiele. Towarzysze wspólnych przygód wspominają, że każdy dzień rozpoczynał się mszą świętą przy ołtarzu z kajaków i wioseł, a kończył śpiewami i modlitwą przy ognisku. - Zawsze w ostatni wieczór wakacji ksiądz Karol podsumowywał spływ. Uczestnicy podróży obiecali sobie, że nad brzegiem Drawy spotkają się za rok. Niemal zawsze się to im udawało – mówi Antoni Jakubowski, mieszkaniec Złocieńca, badacz podróży papieża po Drawie. - Na każdą wycieczkę ksiądz Karol zabierał ze sobą „turystyczny sprzęt liturgiczny”, czyli relikwiarz, skręcany z dwóch części kielich, mały mosiężny krzyż, dwie plastikowe ampułki na wino i wodę, srebrną małą tackę, dwa pudełeczka na hostię i komunikanty, dzwoneczek, do tego szaty liturgiczne z bardzo lekkich materiałów oraz specjalne tenisówki.

Biskup w krótkich spodenkach

Ciekawostką jest fakt, że do godności biskupiej Karol Wojtyła został wyniesiony, gdy przebywał na jednym ze spływów kajakowych. Musiał się wtedy skontaktować ze swoim przełożonym. Dotarł do jednego z kościółków, a że pora była dość późna, miejscowy proboszcz nie chciał wpuścić na plebanię podejrzanie wyglądającego osobnika. Gdy usłyszał, że oto stoi przed nim biskup Krakowa, jego zdumienie nie miało granic. Długo jeszcze Karol Wojtyła musiał przekonywać biednego i wystraszonego księdza, że to prawda. Ten zaś nie mógł sobie wyobrazić biskupa w krótkich spodenkach, nie ogolonego i spalonego słońcem.
    Nie byłby Karol człowiekiem o wielkiej charyzmie, gdyby nie udało mu się wreszcie „obejść” wystraszonego proboszcza. Gdy zadzwonił do Krakowa, gospodarz kościółka minę miał nietęgą. Spodziewał się najgorszej z kar. Nic z tego. Karolowi nie w głowie była myśl o zemście na nieufnym proboszczu. Anegdotę tę nader często przytaczał w swych opowiadaniach wybitny publicysta katolicki Vittorio Messori.

Ze spływu na konklawe

W lipcu 1978 roku podczas spływu kajakowego na szlaku rzeki Rurzycy nad jeziorem Krąpsko Średnie, niedaleko leśniczówki Wrzosy, w pobliżu wsi Szwecja koło Wałcza, Karol Wojtyła, wtedy już kardynał i metropolita krakowski, dowiedział się, że oto ma się stawić na konklawe w Rzymie. – Wtedy nie wiedział, że to ostatni spływ w jego życiu, a na Pojezierze Drawskie i Wałeckie nie wróci już do końca życia – powiedział nam w kwietniu 2005 roku ksiądz Ryszard Dawidowski, ówczesny proboszcz parafii pw. św. Jakuba Apostoła w Szwecji. – Szybko zakończył spływ, odprawił mszę na kajaku i pojechał. Za trzy miesiące przyjął insygnia papieża.

Strona: 1 2

+ Dodaj komentarz